phone 785-222-782 email info@green-dog.pl email
Post

CZEŚĆ, JAK SIĘ BAWISZ? O ZABAWIE I KOMUNIKACJI U PSÓW.

2018-08-21

Polub mnie na Facebooku

Najnowsze wpisy

O NIEODPOWIEDZIALNYCH WŁAŚCICIELACH, PSICH PODBIEGACZACH I NIEZNAJOMOŚCI PSIEJ KOMUNIKACJI

2021-01-15

Państwo Kowalscy po obejrzeniu reklamy ze słodką, puchatą, jasną kuleczką, postanawiają kupić sobie goldena. Co wiedzą o psach? A no kiedyś za dzieciaka mieli psy...

Czytaj więcej

NIE POWIE CI, ŻE CIERPI. OBSERWACJA ZWIERZĘCIA KLUCZEM DO ROZWIĄZANIA PROBLEMÓW BEHAWIORALNYCH

2021-01-03

Zwierzę cierpi nie tylko wtedy, gdy ma widoczne gołym okiem rany na ciele. Chociaż ciężko to przechodzi przez gardło, to niestety wiem, że są jeszcze...

Czytaj więcej

NA CZWORAKACH W TŁUMIE, CZYLI DLACZEGO NIGDY NIE ZABIERAM PSA NA DEMONSTRACJE

2020-08-12

Mój pies od szczeniaka żyje w mieście. Ma już prawie dwanaście lat i radzi sobie świetnie. Czasem na spacerze wybiera chodnik zamiast trawy i ciągnie...

Czytaj więcej

W wyniku braku socjalizacji z innymi psami, funkcja zachowań występujących w trakcie zabawy może nie być dobrze rozumiana przez niektóre psy. Może się zdarzyć, że pies nie będzie jej rozumieć wcale. Zabawa to konkretna sekwencja ekspresji takich zachowań, jak na przykład ukłon lub wzdryganie. Jest poprzedzona towarzyszącymi sygnałami, które mają świadczyć o chęci do zabawy. Potencjalny towarzysz zabaw, o ile dobrze odczytuje te sygnały, zazwyczaj szybko odpowiada na zaproszenie. Tego typu relacje między psami są bardzo ważne i czasem potrafią szybko złagodzić konfliktowe sytuacje i wyciszyć złe emocje.

ZABAWA MUSI BYĆ BEZPIECZNA!

Po okresie deprywacji zabawy, na przykład podczas długiego przebywania w samotności w domu, zwierzęta rekompensują jej brak poprzez bawienie się ze zwielokrotnioną siłą i częstotliwością. Sugeruje to, że zabawa jest jedną z podstawowych potrzeb w życiu psów, a jej brak może być powodem złego samopoczucia, co z kolei może prowadzić do apatii bądź też nawet do patologii zachowania, np. okaleczania się. Nagłe bieganie i intensywna zabawa tuż po wyjściu na zewnątrz po długotrwałym przebywaniu w domu, może jednak powodować nadwyrężenie mięśni (nieodpowiednio wcześniej rozgrzanych) oraz stwarzać wysokie ryzyko powstania urazów, a także może prowadzić do późniejszych problemów ze stawami lub kręgosłupem.

5fb299650b37e633583461.jpg

Aktywność fizyczna, siła i intensywność podekscytowania tworzą określony obraz charakterologiczny psa. Stanowi on ważną informację w relacjach pomiędzy psami. Rozróżniamy kilka elementarnych rodzajów zachowania się podczas zabawy. Ważne jest, aby psy czuły się nawzajem komfortowo i bezpiecznie, dopiero wówczas zabawa będzie spełniać swoją funkcję.

Gonienie, udawane uciekanie

Najczęściej ten rodzaj zabawy obserwuje się u psów, które lubią raczej intensywną aktywność fizyczną i aportowanie. Psy podczas tej zabawy powinny być całkowicie rozluźnione i radosne. Do typowych ekspresji w udawanej gonitwie zalicza się: otwarta kufa bez zmarszczeń, swobodnie poruszający się ogon i częsta wokalizacja przy zmianie ról. Zapewnienie psom sporej przestrzeni, aby nie musiały omijać żadnych przeszkód i aby nie zrobiły sobie krzywdy, pozwoli im na całkowite oddanie się zabawie. Należy obserwować napięcie ciał psów i emocje, ponieważ gonienie łatwo się może przeobrazić w pościg zbliżony do polowania. Podkulony ogon może być oznaką niepokoju lub nawet przerażenia psa, który ucieka. Natomiast pies ścigający, jeśli aktywność psów ma charakter polowania, ma zamkniętą kufę i będzie bardzo skupiony na swojej ofierze. Nie oznacza to, że musi dojść w takiej sytuacji do ugryzienia, kąśnięcia czy jakiegokolwiek konfliktu. Pies może podtrzymywać taki rodzaj rozrywki przez dłuższy czas, ponieważ pościg będzie sprawiał mu radość. Należy więc natychmiast przerwać taką zabawę i uspokoić psy.

5fb299910f1e5917704311.jpg

Udawana agresja, psie zapasy

Podgryzanie szyi to typ zapasów, gdzie psy lekko zaciskają zęby na szyi, karku lub blisko uszu kompana. Często opadają na ziemię i delikatnie podgryzają się nawzajem kontynuując zapasy. Ich ciała są zrelaksowane, pełne pozytywnych emocji. Czasem psy marszczą swoją kufę imitując walkę o przetrwanie. W tej zabawie mamy do czynienia z mechanizmem zapewniającym równowagę, polegająca na tym, że psy zamieniają się miejscami (rolami). Oznacza, że każdy z nich będzie psem na górze i tym leżącym na ziemi.

5fb299b988089362264812.jpg

Kocia zabawa

I moja ulubiona zabawa, przy której oczy mi się same śmieją… ? Psy „uderzają” się łapami, obracają się wokół siebie, wykonując przy tym przesadne ruchy, pozwalając na zaczepki towarzysza, ale czasem nawet nie dotykając się wzajemnie. Taka zabawa zwykle dotyczy psów małych ras, ale często spotykana jest na przykład u bokserów.

5fb299ddbb485951083025.jpg

Przygniatanie ciałami

Obejmuje głównie ramiona z zaangażowaniem całego ciała. Polega na trzaskaniu ciałem jedno o drugie bez zapasów na ziemi. Psy wzajemnie na siebie napierają. Taki styl zabawy sprawia wrażenie ostrego. Występuje zwykle u dużych ras, ale także u psów podobnych sobie rozmiarów. Należy uważać i bacznie obserwować taką zabawę, jeśli biorą w niej udział psy znacznie różniące się budową i wielkością. Duży i masywny pies może być niedelikatny w stosunku do mniejszego psa i go zranić.

5fb299fe61910649018406.jpg

Poszczególne rasy psów różnią się stylem preferowanych zabaw. Buldogi zwykle nie są fanami zapasów, a chihuahy nie przepadają za gonieniem. Huskie i Amstaffy natomiast uwielbiają przygniatanie ciałami. Jeśli opiekun psa zdecyduje się na kolejnego psa, powinien zastanowić się jaki sposób zabawy preferuje dotychczasowy domownik, jakiej jest wielkości oraz ile przeznacza na to energii i odpowiednio wybrać kandydata na nowego członka rodziny. Jeśli nowy pies ma być konretnej rasy, warto dowiedzieć się jaka była historia związana z rasą, do czego były stworzone i ile potrzebują ruchu, a także wybrać się do parku i zaobserwować jak dane psy się bawią. Może się okazać, że połączenie dwóch różnych charakterem psów nie stworzy zgranego duetu. W przypadku kundelków warto zidentyfikować choćby w niewielkim stopniu z których ras mógł powstać i wziąć to pod uwagę przy obserwacji.

Należy pamiętać, że zbyt „szalone” psy potrafią swoją energią przytłoczyć inne i powodować przewlekłe uczucie dyskomfortu, powodując na przykład spadek ich pewności siebie.

W przypadku dorosłych psów intensywna zabawa kosztuje sporo energii. Najistotniejsze jest jednak to, że tego typu relacje wymagają wzajemnego zaufania i dobrej komunikacji. W trakcie zabawy psy są narażone na niespodziewany atak. Psy również mogą przejawiać niechęć do zabawy w nowym, nieznanym miejscu, w którym nie czują się jeszcze bezpiecznie i swobodnie.

I pamiętajmy – nic na siłę! ?